woensdag 1 maart 2017

Voorjaarsvakantie...en een goedkope bios

Vakantiespreiding: een leuk idee, maar voor gezinnen zoals wij soms ook lastig. We wonen namelijk vlakbij de grens tussen twee 'zones'. En aangezien we nu dus twee verschillende zones hebben waar de jongens op school zitten, loopt het een beetje vreemd met de vakanties. Arie  had vorige week al vrij. Jan en Tom hebben het nu. Dirk loopt het hele jaar stage en heeft helemaal geen vrij....en Kees is trouwens ook aan het werk. 

Dus is het samen dingen doen ook een beetje anders dan anders. Zo hebben we (Tom, Jan en ik) gisteren Dirk bij zijn stage-adres opgehaald en na een macje zijn we daar naar de bios geweest. Normaal gaan we hier vlakbij naar de film, maar nu dus in de grote stad. En wat schetst mijn verbazing: hier is het heel gewoon te doen om in de pauze wat te nuttigen. Ik denk, zonder overdrijven, dat ik nog minder dan de helft kwijt was aan de consumpties! Bij onze gewone biossen (het zijn er twee , die allebei achterlijk duur zijn...) neem ik daarom stiekem zelf de popcorn meestal maar mee...😳

Vandaag met de jongsten gaan bowlen. Alweer niet vlakbij, want die was al vol. Gezellig was het wel. 

Arie had dus vorige week al vrij. Maar dan zie ik hem vaak nog minder, want dan is hij aan het werk! Gelukkig had zijn baas besloten dat er met de storm niet gewerkt zou worden....

Vermaken jullie je nog een beetje? Doen jullie aan carnaval? 


donderdag 23 februari 2017

Over storm en bruggen die het niet meer doen...

Ochtendspits in huize Willemsen. Arie heeft deze week vakantie en besloot vandaag ook niet te gaan werken, maar de rest moest nog gewoon naar school/werk. Dirk, die stage loopt en met de bus op en neer gaat, vertrok en stond zo'n tien minuten later weer in de keuken. Verbaasd kijk ik hem aan. Nu komt het heel af en toe wel vaker voor dat de bus niet doet wat het moet doen, maar nu blijkt het een ander probleem: de brug doet het niet. Huh? Wat blijkt: de brug die hij in het dorp over moet fietsen om bij de bus te komen heeft besloten er even heerlijk mee te stoppen...Omrijden is minimaal 5 km en met je fietsje houdt dat toch in dat de bus al làng vertrokken is! Vanwege de voorspelde heftige storm had ik al beloofd om Tom en Jan weg te brengen. Dus ach, dat kon er ook nog wel bij. Tom naar school in het dorp en toen op naar Jan in de naburige grotere plaats. Geen probleem, zou je denken. Tot we bij de brug vlak bij zijn school komen: niet te geloven, ook deze brug vond het nodig om er mee te kappen! Dus dat werd omrijden en als iedereen dat moet doen, snap je het wel. Druk...druk...druk...en o, die vervelende stoplichten bij ál die kruispunten. Het is maar goed dat Dirk vrij variabel kan beslissen welke tijden hij werkt (als hij maar zijn uren maakt). Goed, eindelijk en toch nog op tijd Jan bij school eruit gegooid en toen dus op naar 'the big city' waar Dirk verwacht werd.
afb. pixabay: iets mooier weer....

Ik bedenk me dat ik sneller een andere weg neem dan dat ik in mijn hoofd had en dus sla ik vrolijk linksaf, ik rij nog een stukje en wat denk je? Natuurlijk: voor een brug is de weg afgesloten! Sh...en eigenlijk had ik dat kunnen weten...die weg is al langer afgesloten, alleen kom ik er eigenlijk nooit!

En dus kwam Dirk iets later dan gepland aan op zijn werk. Viel me nog mee trouwens hoe laat het was, want ipv 9 uur was het net half tien geweest. Ik rij blijkbaar toch een stuk sneller dan de bus 😋

En toen ging het stormen. De bruggen deden het ondertussen gelukkig wel weer...maar wat een gekkenhuis bij de school van Jan. Iedereen was blijkbaar gebracht ofzo, want echt alles stond in het straatje vast. Maar goed, ook dat kwam goed.

Wat de storm betreft heb ik nog geen gekke dingen gezien. Hooguit wat takjes en rondtollende lege bloempotjes... En jullie?


woensdag 8 februari 2017

Het begin van Frits en een gezellige puber

Het begin is er! Hier dus het begin van het eerste beentje.

Ik heb nu wel in mijn hoofd hoe het moet gaan worden, alleen nu nog even het gaan doen..
De oude kinderstoel staat nog boven. Ik heb al zitten denken of ik daar ergens een plekje voor heb zodat Frits daar kan gaan zitten. Of dat ik "hem"in de schommelstoel zal zetten.



















Jan is ziek thuis. Gisteren kwam er een vriendin op de koffie en wat doet onze Jan? Hij ging niet op de computer, zoals hij meestal doet. Hij ging niet languit op de bank liggen achter de tv en hij verdween niet naar zijn kamer...Hij kwam er gewoon gezellig bij zitten en kletste volop mee. Leuk! Wat wordt hij toch alweer "akelig" groot!


woensdag 25 januari 2017

We kunnen aan de slag met 'Frits'.

Eindelijk is de trui af waarvan ik voor- en achterpand haakte en de mouwen breidde. Ik vond dat ik die nu eerst moest afmaken (voor mezelf ) voordat ik weer een nieuw project zou gaan beginnen. Eindelijk gelukt dus...

Ook het vestje voor Frits is klaar....en inmiddels ook bijna de babyslofjes. Ik had er één nodig voor de peuterdienst in de kerk na Kerst, maar dan breien we er nog maar een tweede bij. Leuk als kraamcadeautje of gewoon ook voor Frits...

Maar nu dus Frits zelf nog. Ik heb inmiddels wel rondgeneusd, want zelf verzinnen vind ik meestal leuker om te doen dan stomweg een patroon volgen. Ik heb inmiddels wel een idee voor voeten, benen en lijf. De ramen moeten ook wel lukken. Maar ik moet me nog even buigen over handjes en een mooi gezichtje. Of ga ik voor gewoon een rond hoofd met een big smile erop ofzo.. dát weet ik nog niet helemaal.

Bij het rondsurfen op internet naar babypoppen kwam ik ook terecht bij de rebornpoppen. Wauw...
Wat zijn die akelig echt en mooi (en niet te betalen ;-0  ). Ik heb ze ooit één keer in het echt gezien. Het was tijdens de kerstmarkt in Oberhausen een jaar of drie geleden. Het was zo'n houten huisje als kraampje waar diverse poppen in stonden. Eén zat er bijvoorbeeld op een kinderstoel en je had echt het idee dat er een echt kindje naar je zat te kijken. Eigenlijk was het niet alleen onwijs knap, maar ook gewoon doodeng! En dan uiteraard niet eng omdat het kindje (eh...pop) er eng uitzag ofzo. Maar wel het feit dat het zo echt leek. Nu las ik gisteren dat er in Amerika een veel groter afzetgebied is dan hier en dat ze daar ook echt verkocht worden aan ongewild kinderloze echtparen, bijvoorbeeld. Ze worden gewoon overal mee naar toe genomen. Het neemt dus een soort de plek in van een eigen kind. Mm, dát vind ik misschien nog wel enger ...
(dit kindje is echt echt...  van pixabay)

Maar eerlijk is eerlijk: het is natuurlijk gewoon een vorm van kunst. Wat een werk zit daar in zeg!
Zo mooi zal ik hem breiend niet voor elkaar krijgen 

woensdag 7 december 2016

Mountainbiken

In de herfstvakantie waren we dus op vakantie. Nu heb ik daar nog weinig over verteld, dus bij deze toch even een leuke activiteit....we zijn gaan mountainbiken! We huurden echte mountainbikes op het park en gingen op weg naar een dichtbij gelegen route door het bos. Eerst dronken we ons nog even moed in bij het restaurantje aan het begin (koffie met appelgebak ofzo ;-) ) en toen moest ik er toch aan geloven. Ik sloot de rij...en moest echt mijn best doen om al die gasten bij te kunnen houden. Over een smal paadje, slingerend tussen door bomen door, op een onbekende, totaal andere fiets. Oef. Maar leuk was het wel!
op het park even inrijden
Tot we bij het ruigere stuk van de route kwamen: heuveltje op en af...De jongste maakte kennis met een boom toen hij naar beneden ging en toen een bocht moest nemen. Maar onze kanjer hield er gelukkig niets aan over en ging dapper verder. Harry en ik besloten uiteindelijk toch maar zo slim te zijn om te stoppen, want onze ruggen enzo begonnen knap te protesteren.

De jongens gingen nog even verder....met een hoop lol.
Nu woon ik niet in of bij een bos, dus bij ons vlakbij is het eigenlijk nergens te doen. Beetje jammer, wel, want het zou een leuk familieuitje zijn ;-)
afb. pixabay

dinsdag 6 december 2016

Hé, ik heb een idee: een gehaakte zoon!

Er zat een neefje aan te komen, dus begon ik enthousiast aan een vestje. Maar ja, soms gaan dingen niet helemaal gepland en dus bleek ik in tijdnood te komen. Erger nog: ik had nog maar 1 pandje af, toen neef al geboren werd....en het werd een heel ieniemienie maatje.

Dus dat werd een cadeautje kopen ipv zelf maken. En dat vestje komt vast nog weleens van pas...Tot ik op het idee kwam om gewoon eens een grote knuffel te haken ipv van die kleine gevalletjes. Dus hoop ik nu een grote babypop te haken, die dan mooi het vestje aan krijgt!

Zal wel een project worden van héél lang, maar ach, er zit geen tijdsdruk achter! Dus dat is helemaal niet erg!
Het vestje is inmiddels bijna af. Ik moet het alleen nog in elkaar zetten..maar dát vind ik nou juist NIET leuk om te doen ;-)



Daarna ga ik me dan wagen aan de pop zelf. Heb al eens rondgeneusd voor inspiratie, maar ik vind het wel leuk om het vooral zelf te gaan verzinnen. Of dat me ook echt gaat lukken? Geen idee. Maar anders kan ik altijd nog een patroontje bestellen, hier of daar! Als jullie een leuk patroontje weten...
Ik heb al wel op internet een leuke gezien: hier dus. Misschien wordt die het wel...maar ik maak er dan wel een jochie van, natuurlijk ;-). En om de één of andere reden heeft hij al een naam: Frits. (hihi, geen idee waarom)
Patroon Babypop met kleding

dinsdag 1 november 2016

Het lijkt mij eigenlijk wel leuk....

Vandaag gezellig op stap met manlief naar Intratuin. Voor een lekker bakkie én even rondneuzen bij de nieuwe kerstshow. Eerlijk gezegd vonden we de overheersende kleuren bij de kerstboomversiersels niet echt mooi. Allemaal behoorlijk zoetsappig. Dus vonden we traditioneel toch de rode de mooiste....

Bij het restaurant stonden we even te kletsen met een mevrouw achter ons in de rij, bij de kassa. Ik weet niet eens meer hoe het zo kwam, maar ze vertelde over haar wekelijkse uitjes met haar oude moeder van eind tachtig. Het klonk als een gezellige oude dame, die moeder. Toevallig zaten we even later naast het tafeltje van deze dames. Een oma en een kleinzoon zaten vlakbij. Het kleine mannetje dacht naar de ballenbak te kunnen gaan, maar oma vond dat hij bij haar moest blijven (terecht, want Intratuin is héél groot....). Waarop de mevrouw waarmee we gesproken hadden meldde dat ze zes kleinzoons heeft, van één moeder zelfs! Ze maakte er wat grapjes over dat het er veel waren en ook allemaal mannen. Waarop ik even niet kon laten om te zeggen dat mij het wel leuk leek.... ;-)

Haar moeder, overgrootmoeder dus van die zes mannen, begon daarop een smakelijk verhaal te vertellen over die kerels. Ik  heb er heerlijk om gelachen . Stiekem ook om de namen die voorbij kwamen: Bart o.a. Past wel leuk bij mijn blognamen!